در حال حاضر، چالش های پیش روی صنعت لوله و خطوط انتقال نفت و گاز در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی چیستند؟
شاید به جرات بتوان گفت یکی از عمده ترین مشکلات در این زمینه، محدودیت استفاده از منابع در بخش های مختلف صنعت نفت است که باعث می شود این منابع در جاهای ضروری تر مورد استفاده قرار گیرند. مساله بعدی در این بخش که البته به نظر من چندان عمیق به نظر نمی رسد و تنها در بخشی از مناطق در ایستگاه ها به چشم می خورد، مشکل فناوری است که ممکن است از دیگر کشورها عقب تر باشیم، ولی به هر حال مانع از ادامه کار ما نخواهد بود.

چشم انداز خطوط لوله گاز در کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟
در این زمینه می توان گفت که با توجه به تمهیدات انجام شده در این بخش، و افتتاح خطوط لوله های سراسری پنجم و ششم انتقال گاز و تداوم بهره برداری ها از خطوط لوله های سراسری انتقال گاز، این چشم انداز بسیار روشن ترسیم شده است. به عقیده من، براي تامين مالي اجراي طرح ها، همه بايد تکاپو کنند و نبايد فقط از دولت انتظار داشت. در سال گذشته طرح هايي به ارزش 5 ميليارد دلار به بهره برداري رسيد و براي امسال نيز طرح هايي به ارزش 5 ميليارد دلار در دست اجرا است و این امر، نشانه آن است که پروژه های در دست اجرا می تواند در این بخش، ما را خودکفا سازد.
بر همین اساس، تاکنون طرح هايي به ارزش حدود سه ميليارد و 350 ميليون دلار به بهره برداري رسيده و تزريق گاز شده است و حدود يک ميليارد و 500 ميليون دلار طرح ديگر نيز تا پايان سال آماده بهره برداري مي شود.

در خصوص موقعیت ایران از نظر شبکه خطوط لوله نفت و گاز در بازار جهانی بویژه در میان کشورهای همسایه و منطقه خاورمیانه، توضیح دهید.
خوشبختانه در زمینه خطوط لوله و ایستگاه های تقویت فشار، مشکل خاصی وجود ندارد. تا آن جایی که من اطلاع دارم، ما در زمینه خطوط لوله و ایستگاه های فشار قوی، خودمان کار خود را انجام می دهیم. کشورهای منطقه، عموما" از فناوری و پیمانکاران خارجی استفاده می کنند. این امر نشان دهنده این است که ما توانایی انجام کار را داریم ولی ممکن است در برخی جاها در ایستگاه ها، از لحاظ فناوری کمی از آنها عقب تر باشیم که این هم چندان عمیق نیست، چون فعلا" بعنوان مثال در مورد توربین ها، ما آنها را در داخل می سازیم و به جرأات می توان گفت که این توربین ها از نوع توربین های روز دنیا هستند. بنابراین، جایگاه ما از این نظر در خصوص خط لوله و ایستگاه فشار قوی، جایگاه بسیار خوبی است و تا جایی که اطلاع دارم، کشورهای همسایه عمدتا" این کارها را توسط پیمانکاران خارجی انجام می دهند. در حالی که ما در حال حاضر، هیچ خط لوله یا ایستگاهی نداریم که خارجی ها کار آن را برای ما انجام دهند. بلکه، همه کارها توسط پیمانکاران داخلی و مهندسین مشاور و طراحان ایرانی انجام می شود. حتی لوله را نیز تنها از لوله سازان داخلی تامین می کنیم.
البته برخی از اجناس در ایستگاه ها را از خارج می آوریم مثل شیرها که البته دو قرارداد هم در این زمینه منعقد شده که این اجناس را نیز مانند توربین ها، در داخل بسازیم و کم کم به سمت خودکفایی برویم. البته سعی هم بر این است که تکنولوژی را بگیریم و بر آن اساس جلو برویم که ارتباط بطور کامل از بین نرود. در واقع، اگر منابع تامین باشد، ما به نسبت بقیه، بسیار جلوتر خواهیم بود. هرچند، محدودیت منابع باعث می شود که آنها را در جایی مصرف کنیم که ضروری تر است.

به نظر شما، برگزاری این کنفرانس تا چه حد می تواند در زمینه ارایه راهکارها در این صنعت موثر واقع شود؟
برگزاری کنفرانس در هر حال بسیار خوب است. خصوصا" اگر محیط تعامل جدیدی باشد که بتواند بحث های فاینانس و یا تامین لوله ها و فناوری های جدید را پوشش دهد؛ چرا که این تعامل می تواند بسیار سازنده باشد. کنفرانس اول که سال گذشته برگزار شد و شرکت گاز هم متولی آن بود، بسیار خوب برگزار شد و دستاوردهای بسیار خوبی را نیز برای شرکت کنندگان در بر داشت. به نظر من، بهتر است که در کنفرانس آتی، بیشتر روی فناوری های جدید و در حقیقت، رفع و رجوع پروژه ها تاکید شود، تا استفاده از دستاوردهای آن نیز بهینه باشد.